jueves, 1 de octubre de 2020

TEMA 1_ARDE LUCUS

TIPOS DE TEXTO







FESTA ROMANA-CELTA DE CASTRELOS (VIGO)

ROMANOS EN VIGO

FESTA DO ESQUECEMENTO- XINZO DE LIMIA



FESTA ROMANA EN MONTEFURADO

http://www.crtvg.es/informativos/o-pobo-de-montefurado-en-quiroga-recrea-o-seu-pasado-romano-vencellado-a-explotacion-de-ouro-643846

UNIDADES DA LINGUA





CLASIFICACIÓN DE PALABRAS

ACTIVIDADES TIPO DE PALABRAS SEGUNDO ESTRUTURA

SIGNIFICADO DOS SUFIXOS





Verbos 5. Analizar e segmentar

lunes, 8 de junio de 2020

EDUARDO PONDAL - TRABALLOS ALUMNOS

 EVA SANTIIAGO 3º ESO B


PATRICIA CALVIÑO - 3º ESO B

ALMUDENA ÁLVAREZ

UXÍA BUEZAS 3º ESO B



 LARA GUIMERÁNS 3º ESO A

ANDRÉS CIDRÁS 3º ESO A

martes, 2 de junio de 2020

EDUARDO PONDAL

EDUARDO PONDAL
http://www.crtvg.es/tvg/a-carta/eduardo-gonzalez-pondal-e-abente

http://www.crtvg.es/tvg/a-carta/himno-galego


1.-BIOGRAFÍA
Nace en Ponteceso (A Coruña) en 1835 no seo dunha familia de orixe fidalga. Estudou os clásicos

gregos e latinos e fixo Medicina en Santiago de Compostela. Con Aurelio Aguirre, foi promotor do Banquete de Conxo, acto que uniu o 2 de marzo de 1856 a obreiros e estudantes.
Participaba no faladoiro chamado “A Cova Céltica”, que se desenvolvía na libraría Carré con Manuel Murguía, Martínez Salazar e Manuel Lugrís Freire, entre outros. Alí asume o papel de bardo.
En 1890 baixo a petición do músico Pascual Veiga, Pondal escribe o poema “Os Pinos”. En 1907 esta peza musicada por Veiga será estreada na Habana e considerada dende aquela himno de Galicia.
Morreu nun hotel da Coruña en 1917 e foi soterrado no cemiterio de Santo Amaro.

2.-OBRA
En 1861 publica o seu primeiro poema en galego (“A campana de Anllóns”) que aparecera no Álbum de la Caridad, onde se recolleran os poemas participantes nos primeiros Xogos Florais de Galicia.
En 1877 publica Rumores de los pinos (poemas en galego e castelán). A partir del publica Queixumes dos pinos totalmente en galego, en 1886.
En 1992 publicouse postumamente a súa obra Os Eoas, na que estivo traballando toda a vida e que nunca viu publicada.
Queixumes dos pinos (1886)
Poesía
Poemas épicos e líricos
Os Eoas (1992)
Poesía
Poema épico narrativo longo

3.-QUEIXUMES DOS PINOS
Obra composta por poemas de carácter épico e lírico na que destacan os seguintes elementos:


- O celtismo

Pondal defende a orixe celta de Galicia e propón construír coa súa obra unha épica céltica para o pobo galego. Toma a toponimia da Costa da Morte para nomear antigos guerreiros galegos, heroes dun pasado mítico, cuxas fazañas históricas han servir como exemplo de valor cara a un soñado futuro glorioso.

É importante a figura do bardo como encargado de preservar a memoria da tribo ao tempo que exerce de guía do pobo.
Pondal presenta unha situación na que existe un pasado heroico do pobo galego libre, un presente de opresión e escravitude e un futuro, no que o pobo con valor, guiado polo bardo, conseguirá o triunfo da liberdade.



- A natureza
Vía no panteísmo do pobo galego a principal herdanza dos celtas. Os elementos da natureza cobran maior protagonismo: a terra como espazo que comunica co pasado e co futuro; as árbores, como guerreiros chantados na terra e á vez movidos polo vento; a propia paisaxe, que lle serve para expresar sentimentos como o paso do tempo, a soidade, a paixón amorosa, entre outros.


- A virilidade

A súa obra está presidida por unha épica militar que enxalza o forte e o enérxico, identificado co home, fronte ao débil e feble, personificado na muller.


4.-OS EOAS

Traballou ao longo da súa vida nesta obra, mais o seu perfeccionismos fixo que non fose publicada en vida do poeta (1992).

É un canto épico ao descubrimento de América inspirado en Os Lusíadas de Luís de Camões.


5.-LINGUA E ESTILO

Emprega unha linguaxe moi coidada, estilizada, que refuga da lingua coloquial. Usa moito os


cultismo polo seu amplo coñecemento das linguas clásicas (grego e latín).

Recorre aos símbolos e á adxectivación retórica. Moi preocupado por dignificar a lingua galega. 

LENDA DE BREOGÁN



jueves, 21 de mayo de 2020

ROSALÍA DE CASTRO

UXÍA BUEZAS 3º ESO B

PATRI CALVIÑO 3º ESO B


EVA SANTIAGO 3º ESO B

SABELA PIÑEIRO 3º ESO B

ALMUDENA 3º ESO A





LARA 3º ESO A






miércoles, 29 de abril de 2020

CURROS ENRÍQUEZ

EVA 3º ESO B


LUCÍA PAZOS 3º ESO A


















ALMUDENA ÁLVAREZ 3º ESO A




PATRI CALVIÑO 3º ESO B


MARTÍN PAZOS 3º ESO A

ALBA ANDRADE 3º ESO B






lunes, 27 de abril de 2020

REXURDIMENTO - CURROS ENRÍQUEZ

Rexurdimento é o nome co que se coñece a segunda metade do século XIX e supuxo a recuperación literaria, pero tamén cultural, política e histórica.
Iníciase coa publicación en 1863 de Cantares Gallegos de Rosalía de Castro.
A máis de Rosalía, hai que engadir a Eduardo Pondal, Valentín Lamas Carvajal e máis Manuel Curros Enríquez como os principais escritores en galego desta época.
 Na primeira metade do século XIX, houbo unha serie de acontecementos que prepararon o camiño para este Rexurdimento. Esta época é coñecida como a dos Precursores. Un destes acontecementos foi a invasión francesa, que deu lugar á circulación de textos de axitación popular escritos en galego. A procura dunha identidade propia de Galicia foi aumentando e manifestándose en publicacións nas que os escritores e políticos valorizaban o propio da nosa terra.
Imos descubrir un deses protagonistas.... 

CURROS ENRÍQUEZ


http://www.crtvg.es/tvg/a-carta/manuel-curros-enriquez-letras-galegas-1967


1.-BIOGRAFÍA
Naceu en Celanova (Ourense) en 1851. Con 15 anos marchou da casa paterna para ir vivir a Madrid. Alí participou en ambientes intelectuais, ao tempo que viviu a revolución de 1868. Defendeu apaixonadamente a república como forma de goberno e o federalismo como modelo de organización do Estado. A súa profesión foi a de xornalista.
En 1877 participa no concurso literario da cidade de Ourense coas composicións “A Virxe do Cristal”, “Unha voda en Einibó” “O gueiteiro” (primeiro premio e estrea como poeta en galego).
Volve a Ourense e en 1880 (Follas novas, de Rosalía de Castro), publica Aires da miña terra, obra polémica co bispado de Ourense que fixo que fose xulgado (e absolto) por presuntos ataques á relixión católica (anticlericalismo = O divino sainete, 1888).
En 1895 emigra a Cuba. Regresa á Coruña en 1904 para recibir unha homenaxe. De novo en Cuba, foi un dos impulsores da creación da Real Academia Galega.
Faleceu na Habana en 1908 e os seus restos foron repatriados ese mesmo ano e enterrados na Coruña.

2.-OBRA

-Aires da miña terra (1880), poemas de temática social, aínda que tamén hai outros de temática costumista e intimista.

-O divino sainete (1888), poema narrativo de carácter satírico

AIRES DA MIÑA TERRA (Liñas temáticas)
-Liña cívica ou social: Curros dicía que a literatura tiña que ter a función social de compromiso co pobo galego, coa democracia e coas ideas progresistas. Denuncia a inxustizas e opresión cara aos máis débiles (labregos) e critica os caciques e fidalgos. Poemas de ton anticlerical. A súa poesía ten continuación no século XX con poetas como Ramón Cabanillas e Celso Emilio Ferreiro.

-Liña costumista: estética costumista propia do seu tempo e da poesía popular. Recrea lendas,

tradicións e tipos populares. Carácter reivindicativo.
-Liña intimista: en poucos poemas expresa os seus sentimentos. Son aqueles en que mostra a alegría polo nacemento dun fillo ou a dor pola morte da nai, ou mesmo pola morte de Rosalía de Castro.

O DIVINO SAINETE
Longo poema narrativo de carácter burlesco que parodia a Divina Comedia de Dante Alighieri. Está protagonizado polo propio Curros que, en compaña de Francisco Añón, realiza unha viaxe a Romapara gañar o xubileu. Añón será o guía de Curros no percorrido polos sete vagóns dun tren, que representan os sete pecados capitais: preguiza, envexa, gula, ira, luxuria, avaricia e soberbia. En cada vagón encontran personaxes cos que Curros mantivera algunha polémica ao longo da súa vida.Unha vez en Roma, visita ao papa León XIII e aconséllalle que a Igrexa abandone a súa riqueza e volva á vida sinxela.
A obra é unha caricatura da sociedade daquel tempo. Fai unha crítica feroz a todos os estamentos sociais, centrándose nos poderosos, nos seus inimigos e na Igrexa católica (anticlericalismo).

3.-LINGUA E ESTILO
Para Curros, a poesía é un medio de compromiso cívico cos máis débiles, por iso emprega un galego popular da zona de Celanova (pero coida o léxico, a sintaxe e procura evitar os castelanismos) para que o seu público o entenda. Nos poemas sociais predomina a ironía, as comparacións metáforas. Noscostumistas, emprega paralelismos, repeticións anáforas.



MÁIS INFORMACIÓN CURROS ENRÍQUEZ

TEMA 1_ARDE LUCUS

TIPOS DE TEXTO Tipos De Texto   de  normalpsp   FESTA ROMANA-CELTA DE CASTRELOS (VIGO) ROMANOS EN VIGO FESTA DO ESQUECEMENTO- XINZO DE ...

ENTRADAS POPULARES